Presidentearen agurra
Iraunkortasuna eta lurraldetasuna
Memoria hau ez da kontabilitate-ariketa huts bat, ezta izapide instituzional bat ere. Gardentasun- eta esker on-ekintza bat da, batez ere. Nafarroa Kutxa Fundazioarentzat plazera, pribilegioa eta gogobetetze handia da egindakoa, ikasitakoa eta egiteko daukaguna azaldu ahal izatea. Izan ere, fundazio batek partekatzen ez badu, lurperatutako altxor bihurtzen da; eta lurperatutako altxor batek, oso baliotsua izan arren, ez du ezer eraldatzen.
2025ean, abian den plan estrategikoa berriro ebaluatu dugu —objektibotasunez, zehaztasunez eta arretaz—. Nabigatzera irten aurretik iparrorratza egiaztatzen den bezala berrikusi dugu: norabidea berresteko, orientazioa doitzeko eta helmuga gogorarazteko. Eta egiaztapena argia da: betetze-maila handia ikusten dugu, ez helburuetan soilik, baita diogunaren eta egiten dugunaren arteko koherentzian ere; programak mantentzeko irmotasunean; eta inpaktua txinparta iheskor bat izan beharrean, etengabeko sua izan dadin lortutako iraupenean.
Orain, ordea, betetzea ez da autokonplazentzia; betetzea norberari exijitzea da. Horregatik, Memoria honek ispilu ere izan nahi du, erakusleiho izateaz gain: ispilu, autosatisfakziotik babesten gaituen autokritika hori praktikatzeko, eta erakusleiho, Nafarroako gizarteari zintzotasunez kontuak emateko. Hobetu beharreko arloak identifikatu ditugu —prozesuetan, neurketan, komunikazioan, entzuketan—, hobekuntza ez baita osotasunari egindako zuzenketa bat, heldutasun-aitortza bat baizik. Eta, irudia erabiltzen uzten bazaituzte, nahiago dugu ikaskuntzaren erosotasun emankorra, pasibotasunaren, inertziaren eta konformismoaren erosotasun antzua baino.
Bide horretan, "etiketak" ez diren, baizik eta palankak diren bi hitz azpimarratzen ditugu: iraunkortasuna eta lurraldetasuna. Iraunkortasuna ez da eranskin bat; oraina arduraz eta etorkizuna konpromisoz pentsatzeko modu bat da. Gure buruari galdetzea da, ez bakarrik zer egiten dugun, baizik eta zergatik egiten dugun, zertarako egiten dugun eta nola gauzatzen dugun; eta hori egitea fruitu baliotsuenak denboraren igaroari eusten diotenak direla dakienaren baretasunarekin.
Eta lurraldetasuna, gure kasuan, ez da horman zintzilikatutako mapa bat: izateko eta egoteko modu bat da. Gertu egotea, bertan egotea, eskuragarri egotea; hirian eta landa-eremuan; zentroetan eta bazterretan; Nafarroa oso batekin, guretzat jada berezkoa sentitzen dugun erreferentzia geografiko bat erabiliz, Cortestik Beraraino doana. Izan ere, gure "Nafarroa" abizena ohoratzea, hain zuzen ere, inor zainketaren, kulturaren, gizarte-berrikuntzaren eta aukeren perimetrotik kanpo ez uztea da.
Azkenik —eta hemen bai esaten dudala "azkenik" diziplina espartarrarekin— 2025eko Memoria honek gonbidapen bat ere izan nahi du. Aliantzak eraikitzen jarraitzeko, barruan batzeko kanpoan biderkatzeko, ideiak ekintza bihurtzeko eta ekintzak ongizate. Eta gogorarazteko komunikatzen ez dena ez dela existitzen: horregatik kontatzen dugu zer egiten dugun, nola egiten dugun eta norentzat egiten dugun; gizarte-inpaktua aldarrikatu ez, frogatu egiten dela konbentzituta. Eskerrik asko gure berri irakurtzeagatik; eta, batez ere, eskerrik asko gure ondoan ibiltzeagatik.
